نسیب جان امانی

درویش دریادلی

از جانب دبیران پایگاه های تاجیک میدیا و تاجیکم

جواد مفرد کهلان

ریشۀ این نامها به دادیک-دایی (عادل و خیّر) و دروپیک-دربیک (دارندگان خوراک گیاهی [برای اسبان]) در خبر هرودوت پدر علم تاریخ میرسد که تا به حال به طور اساسی مورد توجه محققان تاریخ قرار نگرفته است. از بررسی منابع یونانی مربوط به حمله اسکندر مقدونی به سرزمین تاجیکان به وضوح معلوم میگردد که در باب نام دروپیک (دربیک، دری یعنی 

رضا مهریزی

خوشبختانه پس از گذشت سالیانی از پیشنهاد و پیغام استادان خارجی و داخلی ، جهت ثبت زبان فارسی به عنوان هفتمین زبان زنده و بزرگ در سازمان ملل ( شش زبانی که فعلا زبان رسمی سازمان ملل هستند عبارتند از : انگلیسی، فرانسه، اسپانیولی، عربی، روسی ، چینی و البته در حال حاضر ترکها نیز برای اضافه کردن زبان خود به این لیست فعالیت می کنند) ، 

ايراس: تأكيد بر اينكه ايران و تاجيكستان هر دو اعضاء يك پيكرند بيراه نيست، چرا كه مروري كوتاه به تاريخ، فرهنگ، آداب و سنن مشترك بين مردمان دو كشور چيزي جز اين به دست نمي‌دهد. به‌رغم اين اشتراكات، متأسفانه به تبع تصميمات سياسي يكي از مهم‌ترين وجود مشترك ميان اين مردمان يعني زبان فارسي در تاجيكستان مهجور واقع شده و همين مسئله مانعي 

داکتر بصیر کامجو

همشهری های نهایت گرامی و عزیز سال نوی جمشیدی شما مبارک باشه ! سه هفته از این روز شادی و سرور می گذرد که ما هنوز با حُسن نیت وبا دستهای  برافراشته وسرهای خمیده به درگاه حق سرود وستایش می کنیم، بار دیگر سال فراوانی وهمزیستی وسال خوشی و آرامی بتمام زنده جانهای مفیده ای  روی زمین و مردم تشنه به صلح کشور ما آرزو می بریم.

عباس سلیمی آنگیل

یادداشتی در پاسخ به دکتر رویین و فارسی ستیزان

 امیر فولادی/جدید آنلاین 

محيی الدين عالم پور، روزنامه نگار و عکاس برجسته تاجيک، ايران را بسيار دوست داشت و کتابی نوشت با نام  ايران بوی مادر می دهد. برای عالم پور دردناکترين خاطره از ايران اين سوال آزار دهنده بوده که در ايران از او می پرسيدند "فارسی را کجا ياد گرفتی؟" او می گفت چرا ايرانيها نمی خواهند در باره همسايگان خود چيزی ياد بگيرند و بدانند که فارسی از سرزمين ما به ايران کنونی رفته است.  امير فولادی هم در نخسين سفر خود به ايران تجربه ای مشابه داشته است:

خواجه بشير احمد انصارى

در كشاكش جنگ ميان مرگ، سرما و كرختى از يكسو و زندگى، نسيم و نشاط از سوى ديگر، و در فضايي كه رعد طبل جنگ مى نوازد، قوس قزح تير باران در زِه كمان گذاشته قلب كرختى را نشانه مى گيرد، آذرخش بهار با تازيانه آتشين خويش بر سينه تاريكى مى كوبد و لاله و شقايق قالين سرخ خويش را در مسير استقبال لشكريان پيروز كارزار زندگى مى گسترانند، تنور فتوا و ضد فتوا در رابطه با نوروز نيز گرم مى شود.

محمد اکرام اندیشمند

تشکیل نظام فدرالی در افغانستان با نگاه ها و دیدگاه های متفاوت و حتی متضاد به بحث و ارزیابی گرفته میشود. مخالفان و مدافعان پهلو های منفی و مثبت این نظام را بررسی میکنند و هر کدام از سود و ضرر آن برای افغانستان سخن میگویند. اما اگر به استدلال هر دو طرف در این موافقت و مخالفت توجه شود، عدالت اجتماعی برای موافقان و خطر تجزیه برای مخالفان نکته ی محوری این بحث را شکل میدهد.