پیام سخنگاه فراترازمرزها بمناسبت سی ودومین سالروزشهادت زنده یاد مولانا بحرالدین باعث
10 بهمن 1389,ساعت 11:36:44

اکنون ما درآستانۀ یازدهم دلو، یکی ازسیاه ترین روزهای حزن انگیزتاریخ خونین کشورمان قرارداریم؛ روزی که جلادان خون آشام تشنۀ قدرت، قلب بزرگی را که برای آزادی انسان سرزمین ما اززیرستم مضاعف طبقاتی وملی

می تپید، با شلیک سرب مذاب ازحرکت بازایستادند. 32 سال پیش ازامروز درشامگاه یازدهم دلو1357 خورشیدی جلادانی ازتبارعبد الرحمن ونادراما این بارازنام خلق وستمکشان بزرگترین حامی خلق وستمکشان کشورمان مولانا بحرالدین باعث، این سردارسرافرازآزادگی ونُماد بلند خِرَد وشجاعت ومردم باوری را ازما ومردم افغانستان گرفتند.

 

 زیرا  میراث داران خون وخیانت که  در حقیقت ادامه دهندگان انحصاروبرتری  جویی درلباس چرکین قبیلوی بگونۀ  دیگری بودند، خوب میدانستند  که بزرگترین آماج یورش باعث  که خرد وآزادگی را درکمال وارستگی انسانیش درهم آمیخته وآنرا درکلام آتشین خویش تجسم میبخشید، همانا فروپاشی انحصاردود مانی وتک محوری قبیلوی درپوشش خرافات ضد دینی زیرنام دین برخاسته ازحجره ها ومراکزآرایش استعماری واشکال دیگرتعبد فکری ازگونۀ آستان بوسی درچهرۀ نوین ازطیف دیگری بود.

 

32 سال پیش  ازامروزجلادان خونریزوآرایشگران  بنجل مکارۀ بین الملل دوم  وریخته گران خوان برژنفیسم  وتجاوز، سروبلندی ازسروستان آزادی  وخود بودن را سرزدند، که  برای نخستین بارسرود آزادی  وباورمندی به مردم خویش را  درچارچوب جامعه برابری، برادری  وشهروندی بربنیاد شایسته سالاری  درگوش جان مردم خویش طنین افگند وبا برافراشتن پرچم قیام آزادگان برای سرنگونی وفروپاشی بنیاد انحصاروبرتری جویی، نه تنها زوال رژیم پوشالی دود مانی را طی 45 روزمقاومت خویش درانظارمردم کشوروبویژه مردم شمال هندوکش به نمایش گذاشت، بلکه ازاین طریق صداقت وتعهد خویش را برآنچه باورداشت به اثبات رسانیده وبرهرگونه اندیشه یی دنباله روی وآستان بوسی خط بطلان کشید.

 

باعث یکی  ازاستثنایی ترین روشنفکرانی بود که باهرگونه رنگ وتعلق خاطر واندیشه  یی که ازآن رنگ وبوی وابستگی استشمام  میگردید، بری بود ودرهیچ پروندۀ دنباله روی ثبت وسجیل نبود. اوبحق بنیاد  گذارمکتب ملی دربی آلایشانه ترین شکل  آن بود. مکتبی که گذشت زمان درستی  وحقانیت آنرا برای اکثریت مطلق مردم افغانستان به اثبات رسانیده است. درعین اینکه بقول دانشمند وسخنورکم بدیل کشورمان جناب استاد باختری: « بیدرنگ باید بیفزائیم که آن مرد  پاک وپکیزه به هیچوجه نمیگذاشت که دامان  وجدانش با لکه های تعصب، تفوق طلبی وبرتری جویی آلوده شود».

 

 بلی،  درمکتب باعث جزبرابری ملی،  عدالت اجتماعی، ارزشمداری وانسانیت  انسان چیزدیگری وجود نداشت.  او به ارجحیت منافع ملی نسبت  به مسایل دیگرمی اندیشید وبربنیاد  همین نگرش وازجایگاه همین برتری  منافع ملی کشوری به منافع  ملی کشورهای دیگرنگاه میکرد  وبا هرگونه برتری جویی وزورگویی  با استواری تمام مبارزه مینمود.

 

غلام  همت آنم که زیرچرخ کبود     زهرچه رنگ تعلق پذیرد آزاد است

 

سرگذشت خونین 32 سالۀ کشوربیشترازپیش اثبات کنندۀ  هرچه رساتراندیشه ودریافت باعث ازژرفای  جامعه یی است که گردانندگان آن درطول  دونیم سده پسین جزتنیدن درتاروپود  مندرس بساط نخ نما وفرورفتن درلاک  سنگی انحصارقبیلوی کدام پیام وسازندگییِ دیگری برای مردم اسیروگروگان گرفته  شدۀ افغانستان نداشته ونخواهند داشت. چون درمحورتفکر قبیله اندیشان  ازهرطیف فکری راست وچپ وسوسیال  فاشیسم، جزچسپیدن به پوستین چرکین  قبیله وآرایش بساط انحصار وبرتری جوی چیزدیگری نمیباشد. تجربۀ درد ناک چند سال اخیرکه اوج تهاجم تفکرتقبیلوی درچهرۀ گروه سنگواره اندیش پدیدۀ طالبانی را به نمایش گذاشت، بزرگترین آزمونی بود برای وارثان بعدی که باید ازاین شب دشواربرای ساختاریک نظام ملی برمحور شهروندی وشایسته سالاری درجهت تامین وتثبیت منافع ملی ومشخص گردیدن چهارچوب محاسبات سیاسی خارجی درپیوند با منافع بین المللی گام برمیداشتند.

 

اما گریزگردانندگان چرخ سیاست ازقانونمداری وپیگیری  سیاستهای بنیاد برافگن انحصارطلبی واندیشیدن  درمدارقوم وقبیلۀ ویژه درطی ده سال  اخیر باوجود فشارهای داخلی وبیرونی- با حفظ بحران خونین به هرقیمتی  درراستای نهادینه ساختن امتیازات قبیلوی- بیشترازپیش اثبات مینماید  که درک وشناخت مولانا باعث ویاران همباورش  ازویژگیهای درونی جامعه ما درهمه  گونه هایش، چقدردقیق، علمی وجامعه شناسانه بوده است.

 

با اندک تأمل درسیراندیشه باعث ویارانش به سادگی میرساند که برای گذارازاین  بحران مزمن وخونین ورسیدن به یک جامعه  قانونمند، ارزشمداروحقوق بنیاد  دربستر متداوم امنیت عادلانه وصلح پایدار وهمزیستی برادرانه، جزگردن گذاشتن به واقعیتهای عینی جامعه واحترام  به حقوق همه اقوام وقبایل کشوردرچهارچوب  برابری ومحوهرگونه ستم وبیعدالتی  ملی نخواهد بود. «راه درجهان یکی است  وآنهم راستی است».

 

راه شهید قهرمان باعث ویاران باعث که ازدهلیزخونین قربانیان بی شمار42 ساله عبورنموده است، خلاف همه  کج نگری ووکج بحثیهای این دوران، جزراستی وجستجوی راه های دریافت بیمه کنندۀ همیشگی سعادت وخوشبختی ملت افغانستان بطورکل چیزدیگری نبوده  وهرگزنخواهد بود. اکنون 42 سال ازبنیادگذاری مکتب ملی و32 سال ازشهادت جانگدازآن  سرورسرافرازآزادگی وهزاران شهید راه ومکتب باعث میگذرد؛ اما  آنچکه محقق است ودردرستی آن نمیتوان  تردید نمود، اثبات راه وبیان  شاه کلید حل نهادینۀ همه تضاد ها وکشیدگی های اجتماعی است که بمثابۀ پای بند بازدارنده، کشورمارا ازپیشرفت درمسیرتکامل اجتماعی وهمسویی  با کاروان تمدن جهانی بازداشته است. وآن شاه کلید درحقیقت حل عادلانه مسئلۀ ملی درافغانستان بربنیاد پذیرش اصل جامعۀ شهروندی وحقوق بنیاد دراندیشه وعمل وباورمندی به مردم افغانستان بمثابۀ وارثان وسازندگان اصلی وحقیقی این جامعه میباشد.

 

 یاد مولانا  باعث آن شهید سرافرازوهمه شهدایی  که صا د قانه درراه آرمانهای  بزرگ انسانی جانهای شرین شان  را هدیه نموده اند گرامی  باد وراه شان مستدام وپررهرو!

 
< بعد   قبل >

سرود هفته


راد مردان تاجیک

somoni.jpg

سخنان نشرناشدۀ مسعود(رح)


احدی:یگانه زبان ملی افغانستان پشتو میباشد


ویژه نامه مولانا باعث


برگ تاجیکم در فیس بوک


نظرسنجي

کدام يک از اين سه واژه اي همگون را مي خواهيد بيشتر به کار ببرید؟
 

وخان گلوبل


تارنمای زبان پارسی


شبکۀ یکصدا


آثار سخنسرایان پارسی‌گو


واژه‌نامه دهخدا (انلاین)


تاجیک ام تلویزیون