تاجیکستان به پناهگاه دهشت افگنان آسیای مرکزی مبدل می شود
17 دي 1391,ساعت 03:51:01

سید حسیب مصلح

پاکستان خواهان تاسیس یک  شاهراه بین آن کشور و تاجیکستان از طریق واخان افغانستان است. اما هندوستان هم  مخالف تاسیس چنان یک شاهراه و مخالف تاسیس شاهراه (خط آهن) بین چین و افغانستان است. تاسیس خط آهن بین چین و افغانستان کشور های مذکور را از طریق ترکمنستان، ایران و ترکیه با اروپا وصل خواهد کرد.

 

در طی سال پار عیسوی پاکستان و هندوستان در خاک تاجیکستان به یک سلسله فعالیت های جدید و برنامه ریزی شده ی دهشت افگنی دست زده اند تا منافع منطقوی و فرامنطقوی یک دیگر را در آن کشور تحت الشعاع سیاست های خود قرار دهند. هندوستان و پاکستان به صورت دقیق موقعیت راهبردی تاجیکستان را درک کرده اند. بر اساس تشخیص نظامیان هندوستان و پاکستان کوه های مناطق جنوبی تاجیکستان بهترین پناهگاه برای گروه های دست پرورده آن دو کشور محسوب شده اند.

هندوستان جهت ایجاد مانع برای چین و پاکستان در افغانستان و تاجیکستان می خواهد با همکاری بنیاد آقا خان یک کشوری کوچک را به نام بدخشان  در بین افغانستان‏، چین‏، تاجیکستان و پاکستان ایجاد کند.

اما پاکستان جهت خنثی سازی اهداف و فعالیت های هندوستان تعدادی از تاجیک و ازبک تباران مناطق آسیای مرکزی را تربیه و تمویل کرده و تحت نام طالبان آسیای مرکزی آنان را به مناطق جنوب تاجیکستان و ولایات بدخشان و تخار افغانستان ارسال کرده است تا از این طریق فعالیت های هندوستان‏، اسراییل و امریکا را در منطقه خنثی سازد.

قرار است فعالیت های طالبان تاجیکستانی بعد از خروج نیرو های ناتو از خاک افغانستان شدت یابند. اسراییل هم با هندوستان در به ثمر رساندن خواست آرمانیی اسماعلیه های افغانستان‏، پاکستان و تاجیکستان از طریق بنیاد آقا خان و افسران اسماعلیه هند در تربیه جدایی طلبان اسماعلیه در پنجاب و کشمیر تحت اشغال هندوستان کار می کند.

بنیاد آقا خان در شهرک های بدخشان افغانستان‏، تاجیکستان و مناطق چترال پاکستان با استفاده از کمک های مالی و تبلیغات فرقوی توانسته است بیش از یک صد و پنجاه هزار تاجیک تباران بدخشان و هشتاد هزار چترالی را به فرقه اسماعلیه جذب کند.

گزارش های حاکی از آن است که اسراییل و امریکا هم در این برنامه به صورت غیر مستقیم سهیم هستند چون هدف اسراییل و امریکا تجزیه پاکستان هستوی  و افغانستان بی ثبات است.

روسیه از تشکیل دولتی به نام بدخشان ناراض نیست چون روس ها به فکر منزوی ساختن چین و پاکستان در سطح منطقه هستند و بر اساس منافع و سیاست منطقوی آنان تشکیل کشور بدخشان می تواند روابط روسیه و هند را بیش تر مستحکم کند و دست پاکستان به خاک های آسیای مرکزی را کوتاه تر سازد. همچنین نبیاد آقا خان با روس ها به تفاهماتی جهت ایجاد کشوری به نام بدخشان نایل گشته است.

 

تشکیل کشور بدخشان بستگی به استمرار عدم امنیت و دوام جنگ در افغانستان دارد. قاچاق مواد مخدر یکی از راه های تمویل مالی جدایی طلبان اسماعلیه در سطح منطقه است. مرز بین  تاجیکستان و افغانستان شاهراه قاچاق مواد مخدر به آسیای مرکزی و روسیه است و قاچاقبران مواد مخدر روزانه ده ها هزار دالر جزیه از آن قاچاقبران دریافت می کنند. استخبارات هندوستان در مناطق پنجاب و کشمیر تحت اشغالش دو شعبه استخباراتی – نظامی را تاسیس کرده که به صورت روزمره فعالیت های جدایی طلبان اسماعلیه را در افغانستان‏، پاکستان و تاجیکستان زیر نظارت خود دارند. هندوستان خواهان نفوذ در بین اسماعلیه های ترکستان چینی است، اما به علت موجودیت مناطق صعب العبور و نه بود ارتباطات مخابراتی استخبارات هند هنوز قادر به جذب تعداد زیادی از اسماعلیه های آن مناطق نه شده است. مدیریت برنامه تاسیس کشور بدخشان در دفتر استخبارات هندوستان درمنطقه  پنجاب آن کشور قرار دارد.

پایان جنگ و ختم مداخلات خارجی در افغانستان می تواند نقشه راهبردی هندوستان، اسراییل و امریکا را در سطح منطقه به نفع افغانستان، پاکستان و تاجیکستان و حتی چین خنثی سازد.

اگر جنگ در افغانستان به خوابد و مداخلات خارجی در امور کشوری و لشکری افغانستان پایان یابد و شاه راه بین چین و افغانستان از طریق یارقند تا مرز افغانستان – ترکمنستان و ایران تاسیس گردد کشور های افغانستان، پاکستان‏ تاجیکستان‏ ازبکستان‏ ترکمنستان و چین می توانند با استفاده از آن شاهراه به منافع سرشار اقتصادی نایل گردد و ثبات اقتصادی‏، سیاسی و امنیتی یک بار دیگر منطقه را فرا گیرد، اما هندوستان‏، امریکا و اسراییل از تاسیس هم چون یک شاهراه هراس دارند چون ایجاد چنان یک شاهراه می تواند منافع اقتصادی – سیاسی سه کشور نامبرده را در سطح آسیا و اروپا تحت الشعاع خود قرار دهد. ایجاد چنان یک شاهراه (خط آهن) دو طرفه باعث خواهد شد که گاز ترکمنستان از طریق آن راه به صورت مستقیم به چین انتقال یابد و منافع دراز مدت کشور تاجیکستان از طریق این شاهراه هم می تواند در آن کشور ثبات اقتصادی و سیاسی دراز مدت را به ارمغان آورد. تنها ترس چین از تاسیس چنان یک شاهراه مداخلات ترکیه در امور مسلمانان چین در مناطق شمال شرق آن کشور است.

اما هندوستان به صفت کشور خط مقدم جبهه علیه تاسیس شاهراه بین چین و افغانستان تصمیم قاطع گرفته است که جنگ در افغانستان به قوت خود ادامه یابد تا اهداف آن کشور در سطح منطقه تطبیق و تامین گردند.

هندوستان هم اکنون از ادامه جنگ و بی ثباتی در افغانستان بیش از هر کشور دیگر منفعت می برد. جنگ دامن گیر و بحران های تحمیلی بالای افغانستان باعث شده که پاکستان از فعالیت های دهشت افگنانه و ارسال جنگجویان کشمیری به مناطق اشغال شده ی کشمیر توسط هندوستان در شرایط کنونی خودداری کند چون پاکستان با اقتصاد ضعیف و سیاست های بی پشتوانه جهانی خود توان رهبری و تمویل دو جنگ را با دو همسایه خویش نه دارد. هزینه ادامه جنگ غیر مستقیم بین افغانستان و پاکستان به نفع اقتصاد و ماشین جنگی هندوستان است. هندوستان از طریق اعطای بورسیه های تحصیلی و پیشکش کردن تمرینات نظامی برای جدایی طلبان پشتون تبار و بلوچ تبار پاکستان توانسته است در مناطق شرقی و شمال شرقی پاکستان مشکلات امنیتی را برای دولت پاکستان ایجاد کند. همچنین دولت هندوستان کوشش دارد از طریق امریکا‏، اسراییل، بریتانیا و کانادا در به رسمیت شناختن کشوری به نام بلوچستان کشور پاکستان را تجزیه و ضعیف تر سازد. ایجاد کشوری به نام بلوچستان می تواند حیات سیاسی افغانستان‏، ایران و پاکستان را به خطر اندازد چون در آن صورت بلوچ های سه کشور مذکور خواهان یک جا شدن خواهند شد و جنگ های خونین و کمر شکن در سطح منطقه رخ خواهند داد که نتاج نهایی چنان جنگ ها غیر قابل پیش بینی شمرده می شوند.

هندوستان در باز سازی افغانستان هم سیاست مزورانه ی را روی دست گرفته است و کارمندان و کارشناسان هند در افغانستان به خصوص در هرات در بخش اعمار بند سلما  با کندکاری کوشش می کنند افغانستان از لحاظ اقتصادی فقط یک کشور مصرفی و متکی به کمک های خارجی باقی به ماند. هرگاه اگر تاسیسات برق رسانی افغانستان احیا‏، باز سازی یا اعمار گردند و امنیت سرتاسری در افغانستان تامین گردد در آن صورت سرمایه داران افغان با به کار انداختن کارخانه های تولیدی می توانند سهم فعال در بهبود اقتصاد ملی کشور خویش ایفا کنند و جامعه ی صد در صد مصرفی خویش را حداقل به یک جامعه نیمه تولیدی مبدل سازند. اما هندوستان از خودکفا شدن نسبی اقتصاد افغانستان بیمناک است چون بهبود امنیت و ارتقای اقتصاد افغانستان به نسل بیکار این کشور به جای پیوستن به گروهک های طالبان و حزب اسلامی افغانستان به رهبری گلبدین حکمتیار انگیزه ی کار کردن در یک فضای امن و سالم را ایجاد می کند و این کار خلاف خواست‏ اهداف و برنامه های هندوستان در سطح افغانستان است. هندوستان با درک غیر مردمی بودن و بنیاد تبارگرایانه  و ذهنیت قبیلوی سران رژیم کنونی در کابل توانسته است از سیاست های نادرست داخلی و خارجی افغانستان استفاده عظیم کند.

هندوستان سیاسیون تبارگرای افغانستان را در به رسمیت نه شناختن مرز ها بین افغانستان و پاکستان به صورت مستقیم و غیر مستقیم از طریق دست پرورده های خود تشویق می کند. اگر افغانستان مناقشات و اختلافات تاریخی خود را با پاکستان حل کند در آن صورت هندوستان بزرگ ترین دشمن حیات سیاسی افغانستان در سطح منطقه خواهد شد و همه کمکش به افغانستان را قطع خواهد کرد چون در صورتی که روابط بین افغانستان و پاکستان بهبود یابد و پاکستان از مداخله در امور افغانستان دست کشد آن گاه است که آن کشور دوباره رو به معضله ی کشمیر خواهد کرد. در صورتی که اگر جنگ بین هندوستان و پاکستان رخ دهد بدون هیچ شک هم ثبات و هم قلمرو هر دو کشور نامبرده برهم خواهند خورد.

اما سال 2014 میلادی یک سال سرنوشت ساز برای افغانستان است. اگر سیاسیون و احزاب سیاسی افغانستان نه توانند کشتی سرنوشت کشور و ملت خود را بر اساس منافع ملی جهت نجات حیات سیاسی این کشور قبل از تحمیل بحران های برنامه ریزی شده ی هندوستان، اسراییل و امریکا پس از سال 2014 میلادی به ساحل نجات رهنمایی کنند افغانستان بزرگ ترین بازنده ی این فتنه بزرگ تاریخی در سطح منطقه و جهان خواهد بود. اما ساحل نجات برای رساندن کشتی سرنوشت افغانستان به آن جا به علت آتش و حرارت نفاق بین سیاسیون افغان خشکیده است.

 
< بعد   قبل >

سرود هفته


راد مردان تاجیک

somoni.jpg

سخنان نشرناشدۀ مسعود(رح)


احدی:یگانه زبان ملی افغانستان پشتو میباشد


برگ تاجیکم در فیس بوک


نظرسنجي

کدام يک از اين سه واژه اي همگون را مي خواهيد بيشتر به کار ببرید؟
 

تارنمای زبان پارسی


شبکۀ یکصدا


آثار سخنسرایان پارسی‌گو


واژه‌نامه دهخدا (انلاین)


تاجیک ام تلویزیون