استاد بيرنگ کوهدامني

به هنگامی که می آید بهــــــــاران

به هنگــامی که گل روید به بستان

بمـــــــــوید ابر در مرگ سیاوش

بنالد باد همــــــــچون سوگواران

الف.  بایانی

سرگذشت های واقعی ، خواندنی و عبرت انگیز

این داستان یک سفر رنج آور و داستان واقعی که توشه آن فقط و فقط عذاب و شکنجه روحی دوامدار بوده و قسما یک تلاش بیهوده تا رسیده به غرب این بهشت موهوم خود و فامیلم را بار بار بکام مرگ ونیستی کشانیدم که به لطف خداوند و سپری شدن دها خطر زنده ماندم و نجات یافتم که اکنون آن سرگذشت را خدمت شما پیشکش میدارم.

استاد بيرنگ کوهدامني

شب ساکت است، پیک سواران ما چه شد؟

پیغـــــــــــــــام کس نیامد، یاران ما چه شد

ای آسمـــــــــــــــان تیره و ای ابر سوگوار

ثریا بهاء

 کیومرس آریا

زیزدان و از ما برآنکس درود : که از داد و مهرش بود تار پود
پِدراما ، جان ما پِدرام شد از رای تو
باد پَدرامان گیتی شــــرمسارت پِدرام

سروده ی برای ابرمرد آریان کدبان عبداللطیف پدرام و همه نیکان ونیک اندیشان.

خلق همچو پیکری و پیکری چون خلق نیست.

کوه خارا پیکری در هیکلی بیدار شد

روی او بر سوی ما و روی ما بر سوی اوست

خلق در تمثال عینی  خلق منبر دارش

 بصـیر کامجــو

در جهان هستی ، انسان را اشیاء بی نهایت متنوع  ومتعددی  محیط  ساخته که ازساده ترین موجودات یک سلولی جاندار شروع  تا بغرنجترین و تکامل یافته آن که خود انسان است ؛ ویا از  کوچکترین ذرات اتم  گرفته تا بزرگترین سیاره های کیهان .

پرتو نادری

ابوعبدالله رودکی سمرقندی ، نیای بزرگ شعر فارسی دری  چنان کوهی بشکوهی در آن سوی سده های دور ایستاده است. چنان کوهی که گویی همه ء  دریای خروشان و پهناوری شعر فارسی دری از آن سرچشمه می گیرد.

چنین است که گاهی او را به نام استادشاعران و گاهی به نام سلطان شاعران ستوده اند.

جایی در شرح احوال او می خوانیم که:

روشن تیموریان

ترا همچون بخارا دوست دارم؛ ای پیر صوفیانی.

اهدا به جشن هفتاد سالگی استاد بازار صابر   

بخارای شریف؛ گاهوارۀ مردان ناتکرار

دیار شاعران شعر های رفته با هر باد و از هر یاد

مزار ننگ و نام احمد دانش

مزار درد های شاهین بیمار

آری، جاودان بیمار.

به یادت چشم من تر میشود هر بار .

دوکتور وفا معصومی

(تقدیم به قوم قهرمان تاجیکم)

بیا که با تو جهان از من و بهارمن است  

مرو مروکه بیتو که سخت روزگارمن است

به یاد نام تو ای قوم! دل ازجهان شستم        

صفای یاد تو، جان من و قرار من است