نورمحمد خرمی

کابینۀ جدیدِ حامد کرزی: « آیینۀ تمام نما ای از مشارکت ملی» یا نمونۀ نوینی ازحاکمیت انحصاری درشرایط جدید؟ 

قبل از دایر شدن « انتخابات ؟» ریاست جمهوری ، عناصر خوشبین به آیندۀ کشور بعضاً اینگونه ابراز

امیدواری میکردند که:

مي دانم كه جنگسالار كلمه‌ي منفي نيست و اما بدبختانه برداشت منفي از آن شده است. من جنگ سالار را فرمانده و يا قوماندن معني مي دهم؛ اما خوب و بد هم دارد. وقتي آدم ها خودشان را اينگونه درج تاريخ مي كند، هر با احساسي و هر مسوولي كه احساس داشته باشد، به آن مي‌بالد. اينجا در ولايت بلخ والي خود را با ساختن ديوار فرهيختگان ماندگار كرده است.

من براي چندين بار اين ديوار را ديده ام.  اگر در افغانستان حكومت احترم گزار و قدرشناس فرهنگ وجود مي داشت، اكنون بايد از والي بلخ تقدير شايان به عمل مي آمد.

مجیب مهرداد

همان گونه که در نوشته هفته پیش تحت عنوان شعر نو تاجیکستان یاد کردم، استاد مومن قناعت پس از دوره رکود ادبی که میان سال های 1930 تا 1960 برحوزه آسیای میانه مستولی گردیده بود، آغاز گر نهضت ادبی است که با شرکت بازار صابر و لایق شیر علی  فراگیر گشته  و به کمال می رسد. همان گونه که خواهید دید، مومن قناعت با به کارگیری شیوه های نوین ادبی شعر تاجیکستان را وارد اقالیم ناکرانمند شعر نو می کند، به خصوص با استفاده از اسلوب قصه پردازی نیما و اخلاف او چون اخوان و دیگران و استحاله آرایه های ادبی در زبانی ساده و عاطفی که از شاخصه های فراگیر در شعر تاجیکستان است.

خواننده ی گرامی ،

نوشته یی از جناب آقای " فریار کهزاد " در تارنمای آریایی به نشر رسیده است که خواندنش را برای همه وطنداران سودمند میدانیم . یکی از دوستان محترم  و بسیار عزیز ما پیوند ( لینک ) مقاله آقای کهزاد را به دسترس ما قرار داده است که اینک خدمت شما می گذاریم .

آقای کهزاد در مقاله ی خود پاسخ های بسیار خردمندانه و علمی به سخنان تکراری و بی مایه ی  " چاچا ماروفی " داده است. این بر هیچ کس پوشیده نیست که چاچاماروفی جان ، دلیل و منطق و برهان را قطعا و ابدا  نمی خواند و نمی شنود و  از درک و پذیرش منطق و دلیل عاجز می باشد . به قول معروف ، مرغ چاچا ماروفی یک لنگ دارد . بیهوده و بدون منطق شله است که زبان فارسی و زبان دری دو زبان جدا گانه می باشند ، دری مربوط اوغانستان است و فارسی مربوط ایران !

احمد بهارچوپان

جوامعی که دچار گسست و فروپاشی میشوند، آنهم بگونۀ که حتی کوچکترین نهاد اجتماعی یعنی" خانواده " نیز از گزند مصایب سیاسی – نظامی و اجتماعی برکنار نمی ماند، گسیخته گی اندیشه ها و تقابل مخرب نظریات هم در آن اجتماع  پدیده یی ناشناخته و عجیبی نیست ، ولی تاسف بار است ؛ زیرا انتظاری که ازتفکر،از بحث و تبادل نظر، از گفتگو، و در مجموع از مراجعه به آرا مختلف و مخالف میرود، اینست که در نتیجۀ برخورد این اندیشه ها و نظریات، تعادلی بمیان آید گره های گشاده گردد، و راهی روشن پیش پای جامعۀ متاثر از بحران یا بحرانات، هنگام عبور از دوران نقاهت یا همانا پس از گسست و در جریان گذار پدیدار گردد.

نجم کاويانی

شوربختانه بايد گفت که بسياری از فارسی‌زبانان بنابـر دلايل مختلف از تاريخ پرآشوب آسيای‌ميانه از جمله از زمانه‌ و کارنامه‌ی هم‌زبانان خود (تـاجيـکان) در ماوراءالنهر (فرارود)¹، به ويژه در قرن بـيستـم چندان آگاهی ندارند، از جمله اين‌که بـر زبان فارسی و فرهنگ تـاجيـکان در فرارود به ويژه در اين صد سال اخير چه گذشته است. آن‌ها نمی‌دانند، بلشويک‌ها رسم‌الخط فارسی را در سال ۱۹۲۹ به لاتين و در سال ۱۹۴۰ به سيريليک تبديل کردند.

حاکميت شوروی، تـاجيـک‌ها را خلاف اراده‌ی‌شان در سرزمين‌هـای گـونا‌گـون تقسيم کرد، آن‌ها را از مراکز مهم تاريخی، سياسی و فرهنگی‌شان از جمله بخارا و سمرقند محروم ساخت. بسياری از فارسی‌زبانان نمی‌دانند که تاجـيک‌هـای فرارود چه روزگاری را در دوران حاکميت اتحاد شوروی پيـشـين پشت سر گذاشتند و به چه دشواری و چه بهائی فرهنگ ديرين و سنن باستانی، ادب و زبان فارسی را پاسداری کردند.

ادامه مطلب...

مجیب مهرداد

در حوزه  گسترده زبان فارسی اهتمام به شعر تاجیکستان اهمیت فراوانی دارد،  به این لحاظ که شعر تاجیکستان به تناسب افغانستان کمتر با سرچشمه های تپنده شعر معاصر فارسی که در ایران و با نیما یوشیج شروع شد ارتباط داشته است. و  به گفته گلرخسار صفی در گفتگویی با سیمین بهبهانی که " اگر بیست سال پیش به من می‌گفتند که می‌توانم دیوان استاد سیمین را داشته باشم من هرگز باور نمی‌کردم".